സൂചി..!!!

കർണാടകയിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗിനു ഒന്നാം വർഷം.. സീനിയേർസിന്റെ റാഗ്ഗിംഗ് ഒക്കെ പേടിച്ചു ഒളിച്ചും പാത്തും ദിവസങ്ങൾ തള്ളി നീക്കുന്ന കാലം.. ജാഫറിന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണ്‍ അലക്കുമ്പോ ഇളകി പോയെന്നും സൂചി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് വെച്ച് പിടിപ്പിക്കാൻ പറ്റാത്ത സങ്കടം പറഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങൾ പുറത്തു പോയി ഒരു സൂചി വാങ്ങാൻ പ്ലാൻ ഇട്ടു.. തലേ ദിവസം അംജദിനെ ഹൊസ്റ്റെലിന്റെ പുറത്തു നിന്ന് ഒരു സീനിയർ ഷർട്ട്‌ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു എടുത്തു പൊക്കിയപ്പോൾ ഉടുത്തിരുന്ന ലുങ്കി അഴിഞ്ഞു 'അന്തർ കോയി നഹി' ആയത് കൊണ്ട് സകലതും വെളിവായി എന്നൊക്കെ കേട്ടത് കൊണ്ട് ശ്രദ്ധയോടെ ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി.. കുറച്ചു ഉൾഭാഗത്തുള്ള ഒരു പെട്ടിക്കടയുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോയാണ് കൂട്ടത്തിലുള്ള ഷഫീഖിന്റെ സംശയം, 'എടാ, ഇവിടെ ഉള്ളവന്മാർക്ക് മലയാളം അറിയില്ലല്ലോ, നമുക്ക് കന്നഡയും..അപ്പൊ പിന്നെ നമ്മൾ എങ്ങനെ ഈ സാധനത്തിന്റെ പേര് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും..?'

അതിനൊക്കെ വഴിയുണ്ട് നീ വാ എന്നും പറഞ്ഞു കൂട്ടത്തിൽ ആരോ ഊര്ജ്ജം പകർന്നു.. 

കടയുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോ കടക്കാരന്റെ ചോദ്യം, 'യേനു ബേക്കു..?'

ബ ബ്ബ ബ... ജാഫർ അഭിനയം തുടങ്ങി, വിവിധ ഭാവങ്ങൾ മുഖത്ത് വിരിയിച്ചു കൊണ്ട് ഷർട്ട്‌,നൂല്, ബട്ടൻസ് എല്ലാം ആക്ഷൻ കാണിച്ചു കൊടുത്തു.. അയാൾക്ക്‌ ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.. ഒരു അഞ്ച് പത്ത് മിനിറ്റ് ആ മൈമിംഗ് പരിപാടി തുടർന്നുവെങ്കിലും എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് മാത്രം ആ കടക്കാരന് മനസ്സിലായില്ല..  കൂടെ ഉള്ളവരൊക്കെ ശ്രമിച്ചു.. നോ ഫലം.. അതിനിടക്കാണ് ജാഫർ കലി കേറി 'ഈ പണ്ടാരം സൂചിക്ക് ഈ കന്നഡയിൽ എന്താണാവോ പറയുവാ' എന്ന് പറഞ്ഞത്..

അപ്പൊ ദേ കടക്കാരന്റെ ചോദ്യം, 'നിമ്മക്ക് സൂചി ബേക്കാ..? കൊടി, ഒന്തു രൂപ്പയെ..' ഒരു സൂചി നീട്ടിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന കടക്കാരൻ..!!!

പാഠം ഒന്ന്‌: കന്നഡയിൽ സൂചിക്ക് സൂചി എന്ന് തന്നെ പറയും.. 

മിഷീന്‍തറ

എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ നൗഫലിന്റെ ഡയറി താളുകളിൽ നിന്നും ഒപ്പിയെടുത്തത് നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പങ്കു വെക്കുന്നു.. 

ഇടി വെട്ടി മഴപെയ്യുന്ന ഒരു പകലിലാണ് എന്നെ പ്രസവിച്ചത്. എന്റെ വീട്ടിലെ മിഷീന്‍തറയും സുഖ പ്രസവം. ഏടത്തിയുടെ തയ്യല്‍ മിഷീന്‍ വെച്ചത് കൊണ്ടാണ് ആ മുറിക്ക് മിഷീന്‍ തറ എന്ന് പേരു വന്നത് പോലും. ഇതെല്ലാം വലുതായപ്പോള്‍ ഉമ്മ പറഞ്ഞുതന്നതാണ്. ആ തയ്യില്‍ മിഷീന്‍ ഞാന്‍ ജനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് പണ്ടേക്കും പണ്ടേ വീട്ടില്‍ നിന്നും നാമാവശേഷമായിരുന്നു. ഞാന്‍ ജനിച്ച് രണ്ട് ദിവസം വരെ ഭയങ്കരമായി കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കരച്ചിലോട് കരച്ചില്‍. ഉമ്മ എപ്പോഴും പറയും അങ്ങനെ ഞാന്‍ ജനിച്ചിട്ട് കാലം ഒരുപാടായി. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പഠിക്കുന്നത് മൂന്നാം ക്ലാസിലാ. അതിന് മുമ്പെ ഒന്നും രണ്ടും ക്ലാസ് പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. '' മോശമില്ല പഠിക്കും'' എന്നെ പറ്റി ചോദിച്ചാല്‍ ടീച്ചര്‍ പറയും.. മൂന്നാം ക്ലാസിന് എന്തെ ഒന്നിനും രണ്ടിനുമില്ലാത്ത് ഇത്ര പ്രത്യേകത? എന്നു നിങ്ങള്‍ ചോദിക്കുമായിരിക്കും. ചോദിച്ചോളൂ, നോ പ്രോബ്ലം!
മൂന്നാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ ജീവിതത്തിലുണ്ടായ പ്രധാന സംഭവമാണ് ഞാനിവിടെ വിവരിക്കുന്നത്. ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്‍ക്കുക.

അരക്കൊല്ല പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് ഒരു ഉച്ച. ശ്രദ്ധിക്കണം. ഞാന്‍ പഠിക്കുന്നത് മൂന്നാം ക്ലാസിലാണ് ഇതുവരെ ആ സംഭവം നടന്നിട്ടില്ല. ഉച്ചക്കുള്ള കഞ്ഞികുടിക്ക് ശേഷം ഞാന്‍ ക്ലാസില്‍ വിശ്രമിക്കുകയാണ്. ഓരോന്നോര്‍ത്ത് ഇങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് മുന്നില്‍ നിലത്ത് ചാടികിടക്കുന്ന മിഠായി കടലാസ്സില്‍ കണ്ണുടക്കിയത്. ഷമീമിന്റെ ഉപ്പ ഗള്‍ഫില്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന ചോക്ലേറ്റ് മിഠായിയുടെ കടലാസ്സ്. സ്വര്‍ണ്ണ നിറത്തില്‍ അത് എന്റെ മുന്നില്‍ കിടന്ന് തിളങ്ങി. അവന്‍ എനിക്ക് തരാതെ എന്റെ മുന്നില്‍ വെച്ച് ചോക്ലേറ്റ് തിന്നിട്ടുണ്ട്. എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും കൊടുത്തിട്ടില്ല, എന്റെ ഉപ്പയും ഗള്‍ഫിലാണ്. ഇന്നാള് വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഉപ്പ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
'' മോന് ഉപ്പവരുമ്പോള്‍ മിഠായി കൊണ്ടു വരാം'' അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഷമീമിന് കൊടുക്കില്ല. ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കണക്ക് കൂട്ടി. രാധ ടീച്ചര്‍ക്ക് നാലെണ്ണം കൊടുക്കും അവന്‍ രണ്ടെണ്ണമേ കൊടുത്തിട്ടുള്ളൂ. സമയം അങ്ങിനെ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു പോയി. അവസാനത്തെ പിരീഡും കഴിഞ്ഞ് ജനഗണമനയുടെ അകമ്പടിയോടെ ബെല്ലടിച്ചു.കുട്ടികള്‍ കലപില കൂട്ടി ക്ലാസില്‍ നിന്ന് വെളിയില്‍ വന്നു. 

ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്‍ക്കണം. മഹാ സംഭവം നടന്നിട്ടില്ല. ഞാന്‍ ഓടി ക്ലാസിന് പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോഴാണ് ഞാന്‍ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്. എന്റെ എളിയയും രാധടീച്ചറും എന്നെ കാത്ത് നില്‍ക്കുന്നു. രാധ ടീച്ചര്‍ എന്നെ അടുത്തുവിളിച്ചു. ഓടിയാല്‍ കിതക്കും മുമ്പ് വീടെത്താം. എന്നിട്ടും എന്നെ കൂട്ടാന്‍ ആളു വന്നിരിക്കുന്നു. കൂട്ടികള്‍ക്കിടയിലൂടെ എളിയയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് ഗമയില്‍ ഞാന്‍ നടന്നു. എല്ലാവരും എന്നില്‍ നിന്ന് എന്തോ മറച്ചുവെക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. നടന്നുനടന്നു വീടെത്തി. വീട്ടില്‍ ആകെ ആള്‍ക്കൂട്ടം. വീടിന് മുന്നില്‍ പന്തല്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്നു. ഏടത്തിയുടെ കല്യാണമാണോ? രാവിലെ വരെ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ ഞാന്‍ ചിന്‍ ചിന്തിച്ചു. ഞാന്‍ ഓടി വീട്ടില്‍ കയറി. അന്തരീക്ഷം ആകെ മാറിയത് പോലെ. ഉമ്മയും ഏടത്തിയും കരയുന്ന കണ്ണുകള്‍ ചുവന്നു കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കല്യാണത്തിന് ആരെങ്കിലും കരയുമോ? ഞാന്‍ എല്ലാവരെയും നോക്കി.

എല്ലാവരും എന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നു. ഞാന്‍ ഉമ്മയെ നോക്കി. ഉമ്മ കരയുകയാണോ. ആരും ഒന്നും പറയുന്നില്ല. എന്റെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ടാവണം അയാള്‍ എന്നെ വിളിച്ച് മിഷീന്‍ തറയില്‍ കൊണ്ടുപോയി. ഞാന്‍ ചോദിച്ചു 'എന്താ' സാന്ത്വനിപ്പിക്കുന്ന ഒരുപാട് വാക്കുകളുടെ അകമ്പടിയോടെ അയാള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞുകളഞ്ഞു. 'മോന്റെ ഉപ്പ മരിച്ചു'. ചേക്ലേറ്റ് മിഠായിയുടെ വര്‍ണകടലാസ് കൊണ്ട് ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ തീര്‍ത്ത ഒരുപാട് കൊട്ടാരങ്ങളും കുറേ സ്വപ്നങ്ങളും രണ്ട് കണ്ണീര്‍തുള്ളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ ആ നിമിഷം ഭൂമിയിലേക്ക് നിലംപതിച്ചു.

കുട്ടി പ്രണയം

ക്ലാസ്സിലെ മറ്റു കുട്ടികല്ക്കൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു പ്രണയം.. ഞാനും ഏറെ ആശിച്ചു ഒരു പ്രണയിനിയെ... ഏതു കാലത്ത് നടന്നതാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ആറാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോ..!!! 

അങ്ങനെ എന്റെ ക്ലാസിലെ മറ്റു പെണ്‍കുട്ടികൾ വഴി ഞാൻ അറിഞ്ഞു ഒരു കുട്ടിക്ക് എന്നോട് മുടിഞ്ഞ പ്രേമം ആണെന്ന്.. അങ്ങനെ എനിക്കും..?? പിന്നെ ആരാണ് ആള് എന്നറിയാനുള്ള ആകാംഷയായി.. ഒടുവിൽ അവൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു... ആളെ മനസ്സിലായപ്പോ കയ്ച്ചിട്ട് ഇറക്കാനും വയ്യ ആദ്യത്തെ പ്രണയിനി എന്ന മധുരം കൊണ്ട് തുപ്പാനും വയ്യ എന്ന അവസ്ഥയിലായി ഞാൻ...!!! എന്തായാലും കുറച്ചു ദിവസം ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്താം എന്നും വെച്ച് താല്ക്കാലികമായി ഒരു ചിരിയും കൊടുത്തു മറുപടി പറയാതെ മുങ്ങി.. പിറ്റത്തെ തിങ്കളാഴ്ച ക്ലാസിലെത്തിയപ്പോ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു ബെഞ്ചിന്റെ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന് എന്തോ നോക്കുന്നു.. ഞാനും എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി... ഒരു പേപറിൽ എന്തോ എഴുതിയിരിക്കുന്നു... കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു അത് മറ്റവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തട്ടിപ്പറിച്ചു വായിച്ചു നോക്കി.. 

"കൊഞ്ചൻ വ്യു 

മത്തി വ്യു 

കല്ലുമ്മകായി വ്യു 

അയിലാ വ്യു"

by നസി 

പടച്ചോനെ ഇത് ലവളുടെ പേരല്ലേ ..!!! നെഞ്ചിൽ ഒരു ഇടിത്തീ വീണു.. ഇനിയിപ്പോ ഇത് എനിക്ക് തരാൻ വേണ്ടി എഴുതിയതാവുമോ..??? അപ്പൊ തന്നെ എന്റെ തീരുമാനം ആയി, ഈ പ്രണയമൊക്കെ വലിയ പുലിവാല, അത് കൊണ്ട് ഞമ്മക്കത് വേണ്ടാ... 

പൂതികളൊക്കെ മാറ്റി വെച്ച് നല്ല കുട്ടിയായി സ്‌കൂളിൽ തുടര്ന്നു.. അങ്ങനെ ഏഴിലെത്തി.. ഒരു ചെറിയ വിനോദ യാത്ര കോഴിക്കോട്ടേക്ക്... എല്ലാവരും നല്ല ആവേശത്തിൽ.. ഓരോരുത്തരുടെയും 'പെയറും' വരുന്നുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയതിന്റെ ആവേശം..!!! ഞമ്മക്ക് പെയര് പോയിട്ട് ഒരു പയറു പോലും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആവേശം വല്ലാതങ്ങ് ഇല്ലായിരുന്നു.. 

അങ്ങനെ ബസ് കോഴിക്കോട്ടേക്ക് കുതിച്ചു... പാട്ടും ആട്ടവുമായി ആഘോഷിച്ചു കൊണ്ടുള്ള യാത്ര.. പെയറിനെ നോക്കാനില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ മൈക്ക്  എടുത്തങ്ങു ആഘോഷിച്ചു.. കുറെ പാടി തളർന്നപ്പോ സീറ്റിൽ പോയി ഇരുന്നു.. അപ്പോഴാണ്‌ എന്റെ ഒന്നാം ക്ലാസ് മുതൽ കൂടെ പഠിക്കുന്ന കുട്ടി വന്നു പറഞ്ഞത്, "ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.. ഒരാൾക്ക്‌ നിന്നോട് ഭയങ്കര ഇഷ്ട്ടമാണെന്നു".. ആദ്യാനുഭവം ഓർമയിൽ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു "വേണ്ടായോ.. എന്നെ വിട്ടേക്ക്"

അവൾ സീറ്റിലേക്ക് മടങ്ങി... പക്ഷെ മനസ്സിൽ കുഴിച്ചിട്ടു കളഞ്ഞ മോഹങ്ങൾ എന്നെ വീണ്ടും ഉണർത്തുന്നത് പോലെ.. മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു, ആരാണെന്നെങ്കിലും ചോദിച്ചൂടായിരുന്നോ പൊട്ടാ..?? 

ഇനി എങ്ങനെ ചോദിക്കും എന്ന് ഓർത്തിരിക്കുമ്പോയാണ് അവൾ വീണ്ടും വന്നത്..(അവൾക്കൊരാളെ ലൈൻ ആക്കി കൊടുത്തതിന്റെ ഉപകാരമാവും..!!!) 

"ആളാരാണ്..?"

"നജി"

"നജി..????!!!! സത്യായിട്ടും..? വെറുതെ എന്നെ പറ്റിക്കാൻ കള്ളം പറയുന്നതല്ലേ..?"

"അല്ല, സത്യം.. കുറെ കാലമായി എന്നോട് പറയുന്നു, ഇന്ന് നിന്നോട് പറയാമെന്നു വിചാരിച്ചു."

പുറകിലോട്ടു നോക്കുമ്പോ സീറ്റിലിരുന്നു ചിരിക്കുന്നു കൊച്ചു കള്ളി..!!! 

മനസ്സിൽ ഒരു പതിനായിരം ലഡ്ഡു ഒരുമിച്ചങ്ങു പൊട്ടി.. മൊഞ്ചതീ, അനക്കിത് നേരത്തെ പറഞ്ഞൂടെനോ..?  അങ്ങനെ എനിക്കും കിട്ടി ഒരു കാമുകിയെ..!!!  

പിന്നെ പൊരിഞ്ഞ പ്രണയമായിരുന്നു, സ്കൂൾ വിട്ടു പോകുമ്പോൾ അവൾ വഴിയിൽ കാത്തു നിൽക്കും.. പരസ്പരം ചിരി കൈ മാറും(സംസാരം ക്ലാസിൽ നിന്ന് മാത്രം, പുറത്തു നിന്ന് സംസാരിച്ചു മാഷന്മാരു കണ്ടാൽ പുലിവാലാകും.. എല്ലാം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ വേണം കൈ കാര്യം ചെയ്യാൻ..!!!) ആ ഒരു ചിരി മതിയായിരുന്നു മനസ്സ് പ്രണയത്താൽ തുളുമ്പി നിറയാൻ..!!! 

അങ്ങനെ ഏഴാം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു അവിടെ ഏഴിന് മുകളിൽ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അടുത്തുള്ള ഹൈസ്കൂളിലേക്ക്.. ഫോണുകളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട് പരസ്പരം ഒരു ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..   അവധിക്കാലത്തു അവളെ കാണാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ നൊമ്പരവുമായി അഡ്മിഷന് പോയപ്പോ കാണുമെന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചു പക്ഷെ കണ്ടില്ല.. ക്ലാസ് തുടങ്ങി, പക്ഷെ അവൾ ഇല്ല.. അന്വേഷിച്ചപ്പോ മനസ്സിലായി,അവൾ ഹോസ്റ്റൽ സൌകര്യമുള്ള ഒരു സ്കൂളിലാണ് ചേർന്നിരിക്കുന്നത്.. ഇത് നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാമായിരുന്നു, ഇനി രക്ഷയില്ല.. 

പ്രണയം മനസ്സില് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു..മറ്റാർക്കും നല്കാതെ എന്റെ ഹൃദയം ഞാൻ അവൾക്കായി മാറ്റി വെച്ചു.. കേറി കൊത്തിയ കിളികളെയെല്ലാം എറിഞ്ഞോടിച്ചു.. പിന്നെ കണ്ടു മുട്ടൽ പെരുന്നാളിനു അവൾ നാട്ടിൽ വരും, അന്ന് മാത്രമായി.. അന്ന് കണ്ടു ഒരു അഞ്ചു മിനുട്ട് സംസാരിച്ചാൽ അത് മതിയാവുമായിരുന്നു ഒരു വര്ഷത്തേക്ക്..!!! ചില പെരുന്നാളിന് സംസാരിക്കാനും പറ്റിയില്ല, കേവലം ചിരി കൈമാറലിൽ ഒതുങ്ങി..!!! (വല്ലാത്ത പ്രണയം തന്നെ..!!!)

മൂന്നു വർഷം 'അനശ്വര പ്രണയം' അങ്ങനെ കടന്നു പോയി.. ഒടുവിൽ പത്തും കഴിഞ്ഞു ഹയർ സെകന്റരിയിലെത്തി.. ആദ്യ ദിവസം സ്കൂളിൽ പോയി മടങ്ങി വരുമ്പോ ബസ് സ്ടാന്റിൽ അതാ അവൾ..!!! സംസാരിച്ചു, അടുത്തുള്ള സ്കൂളിലാണ് ചേർന്നിരിക്കുന്നത്.. മൂന്നു വർഷത്തോളം മറ്റാർക്കും പങ്കു വെക്കാതെ മനസ്സിൽ കാത്തു വെച്ച പ്രണയം വീണ്ടും പൂത്തു... ഇടയ്ക്കൊക്കെ കാണും, സംസാരിക്കും... അങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോയി, പ്ലസ്റ്റു അവസാനിക്കാറായി... അവളെ സ്റ്റാന്റിലും ബസിലും ഒന്നും കാണാത്തത് കൊണ്ട് അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് അന്വേഷിച്ചു.. കിട്ടിയ മറുപടി "അവൾ ഒന്നര വര്ഷമായി ഒരുത്തനുമായി പ്രണയത്തിലാണ്, വീട്ടുകാർ അറിഞ്ഞു.. അത് കൊണ്ട് ഇപ്പൊ അവർ സ്കൂളിൽ കൊണ്ട് പോകും, തിരിച്ചു കൂട്ടാനും വരും."

എന്റെ കണ്ണിലും മനസ്സിലും പുകയാണോ അതോ വേറെന്തെങ്കിലും ആണോ അപ്പൊ ഉണ്ടായത് എന്നറിയില്ല.. ചുറ്റിലും ഇരുട്ട് മൂടിയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.. എന്നാലും എന്നോട് ഈ ചതി വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് നേരിട്ട് ചോദിക്കണം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.. പക്ഷെ അവളെ എവിടെയും കണ്ടില്ല.. 

രണ്ടു വര്ഷത്തിനു ശേഷം ഡിഗ്രി പഠനത്തിനിടക്ക്‌ നാട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു പെട്ടു അവൾ.. അന്ന് ചോദിക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ചത് മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ ചോദിക്കാൻ തോന്നിയില്ല..

"ഭർത്താവാണോ..?"

"അതെ."

"കുട്ടിക്ക് ഇപ്പൊ എത്ര വയസ്സായി..?"

"മകനിപ്പോ ഒരു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞതെ ഉള്ളു. " 

കുട്ടിയെ മടിയിലിരുത്തി ഭർത്താവിന്റെ(അതെ അവൻ തന്നെ) പിറകിൽ ബൈക്കിൽ കേറിയിരുന്നു അവൾ യാത്രയായി.. 

ഒട്ടു മാവ്..

      ചെറിയ ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത്‌ തന്നെ വളര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു ആ മാവ്..കുട്ടുവിന്റെ അച്ഛന്‍ തന്റെ ചെറുപ്പത്തില്‍ നട്ടു വളര്‍ത്തിയെടുത്ത ഒട്ടുമാവ്.. മാമ്പഴ കാലത്ത് തേനൂറും മാമ്പഴം അതില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നു.. കുട്ടുവിന്റെ അമ്മയുടെ പരാതി എപ്പോഴും കേള്‍ക്കാറുണ്ട്, "ചോറും വേണ്ട കഞ്ഞിയും വേണ്ട, ഏതു നേരവും മാമ്പഴം തിന്നു നടക്കല്‍ തന്നെ.." കുട്ടുവിനു അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു ആ മാമ്പഴം.. അവന്‍ അത് തന്റെ സുഹൃതുക്കള്‍ക്കൊക്കെ കൊണ്ട് കൊടുക്കും, അതിന്റെ മധുരത്തെ കുറിച്ച് കൂട്ടുകാര്‍ പറയുന്നത് കേട്ട് അവന്‍ ആത്മാഭിമാനം കൊണ്ടു.. 

    വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു കുട്ടു വലുതായി, കാലം മാറി... കല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു കുട്ടികളൊക്കെ ആയി സുഖമായി ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ ചെറിയ ആ വീട് മാറ്റി പണിയാം എന്ന ചിന്തയിലായി അയാള്‍...,. ഒടുവില്‍ വീട് പൊളിച്ചു, പകരം ഒരു മണി മാളിക ഉയര്‍ന്നു അവിടെ.. വലിയ വീടിന്റെ ഭംഗി കൂട്ടാന്‍ നല്ല ഒരു മതില് വേണമല്ലോ... പക്ഷെ മുറ്റത്ത്‌ തന്നെയുള്ള ആ മാവ് മുറിക്കാതെ മതില്‍ കെട്ടാന്‍ ആവില്ല.. അയാള്‍ മതിലു വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു.. പക്ഷെ ഭാര്യ വിട്ടില്ല, "ഒരു മാവും പറഞ്ഞു വീടിന്റെ ഭംഗി കുറയ്ക്കാനോ..? രാവിലെ ആ മാവില്‍ നിന്നും ആദ്യത്തെ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത്‌ വീഴുന്ന ഇലകള്‍ അടിച്ചു വാരി എന്റെ നടുവൊടിഞ്ഞു.. അത് വെട്ടാതെ ഞാന്‍ ഈ പുതിയ വീട്ടിലേക്കു കേറുന്ന പ്രശ്നമില്ല.." അവസാനം തന്റെ കുട്ടിക്കാലം ഒക്കെ മറന്നു തേനൂറും മാമ്പഴം നല്‍കിയിരുന്ന ആ മാവിന്റെ കഴുത്തില്‍ കോടാലി വെക്കാന്‍ അയാള്‍ തന്നെ ആളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു... 
   താന്‍ ഈ ലോകത്ത് നിന്നും എന്നെന്നേക്കുമായി പോവുകയാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞ മാവ് ഒരുപാട് കരഞ്ഞു..പക്ഷെ അയാള്‍ അത് കണ്ടില്ല.. ഇത്രയും കാലം നിനക്ക് ഇഷ്ട്ടമുള്ളത്ര മാമ്പഴം തന്ന എന്നെ നശിപ്പിക്കാന്‍ പോകുന്ന നീ ഇതിനു പകരം അനുഭവിച്ചിട്ടെ ഈ ലോകത്ത് നിന്നും പോവൂ എന്ന ശാപത്തോടെ മാവ് നിലം പതിച്ചു..ഭാര്യയുടെ സ്വപ്നത്തിലെ പോലെ ഭംഗിയുള്ള മതിലും കെട്ടി അയാളും കുടുംബവും പുതിയ വീട്ടിലേക്കു ചേക്കേറി..  

    വര്‍ഷങ്ങള്‍ വീണ്ടും പൊഴിഞ്ഞു വീണു, അയാള്‍ക്ക്  വയസ്സായി.. മക്കളൊക്കെ പഠിച്ചു വലുതായി പല ഭാഗങ്ങളിലായി പല രാജ്യങ്ങളിലായി ചിതറി.. പ്രായത്തിന്റെ അസുഖങ്ങള്‍ ബാധിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോ ഒറ്റയ്ക്ക് എണീറ്റ്‌ നടക്കാനൊക്കെ ഭയങ്കര പ്രയാസം.. മക്കളെ ഓരോരുത്തരെ ആയി വീട്ടില്‍ മാറി മാറി നില്‍പ്പിച്ചു.. പക്ഷെ ചുമയും മറ്റുമൊക്കെ മക്കളുടെ ഭാര്യമാര്‍ക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെടാതായി തുടങ്ങി.. ഭാര്യമാര്‍ അവരവരുടെ ഭര്‍ത്താക്കന്മാരുടെ ചെവിയില്‍ മൂളാന്‍ തുടങ്ങി.. എന്തിനു ഇതിനെ ഇങ്ങനെ താങ്ങണം, എവിടേലും കൊണ്ട് വിട്ടാ പോരെ.. മൂളല്‍ കൂടി കൂടി ചെവിക്കു സമാധാനം ഇല്ലാതായപ്പോ മക്കളും മാറി ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി.. ആര്‍ക്കും ഉപകാരമില്ലാത്ത ഇതിനെ വല്ല ആതുരാലയത്തിലും കൊണ്ടിട്ടാല്‍ സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാലോ..

   അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ആശുപത്രിയിലേക്ക് എന്നും പറഞ്ഞു മക്കള്‍ അയാളെ കുളിപ്പിച്ചൊരുക്കി എടുത്തു പുറത്തേക്കു കൊണ്ട് പോയി.. നേരെ പോയത് ഒരു വൃദ്ധ സദനത്തിലേക്ക്.. ഇത്രയും കാലം വളര്‍ത്തി വലുതാക്കിയ, ഇനിയൊരു ഉപകാരത്തിനും എത്താത്ത അച്ഛനെ ആ സദനത്തില്‍ ആക്കി മക്കള്‍ തിരിച്ചു, അവരുടെ സ്വാര്‍ഥത കൊണ്ട് സമാധാനപരം എന്ന് തോന്നുന്ന ജീവിതത്തിലേക്ക്..

  താന്‍ മക്കളില്‍ നിന്നും ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മക്കള്‍ക്ക്‌ എന്നെ വേണ്ടാതായിരിക്കുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ അയാള്‍ക്ക് അധിക സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.. പൊട്ടി പൊട്ടി കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നു വീണു അയാള്‍, ആ കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് മുറിച്ചു മാറ്റിയ ആ തേനൂറും മാവിന്റെ ആത്മാവ് അവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ടായിരുന്നുവോ..??!!! 

കൊച്ചി മെട്രോ എന്ന ചക്കരക്കുടം....

എന്ത് എഴുതണം എങ്ങനെ എഴുതണം എന്ന് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല..കാരണം അത്രയ്ക്ക് വെറുക്കുന്നു ഈ കൂട്ടരെ...കേരളത്തിന്റെ അഭിമാനമായി മാറേണ്ട കൊച്ചി മെട്രോയെ ഇല്ലാത്ത ഓരോ കാരണം പറഞ്ഞു നീട്ടി നീട്ടി കൊണ്ട് പോകുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥ-രാഷ്ട്രീയ കള്ളന്മാരെ... ഇവരെ പറ്റി മനസ്സില്‍ ഉള്ളത് പറഞ്ഞാല്‍ ഈ പരിസരം വൃത്തി കേടാവും എന്നത് കൊണ്ട് അതൊക്കെ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ തന്നെ വെക്കുന്നു..  ഇത് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആവാന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ എന്തൊക്കെയോ ആക്കി തീര്‍ക്കാന്‍ നടക്കുന്ന ഈ കൂട്ടര്‍ക്ക് ഒരേ ഒരു ലക്ഷ്യമേ ഉള്ളു, നമ്മുടെ പണം അവരുടെ പോക്കെറ്റില്‍ എത്തിക്കുക എന്നാ ഒരൊറ്റ ലക്‌ഷ്യം.. കാരണം അയ്യായിരം കോടിയുടെ മുകളില്‍ ചെലവ് വരുന്ന ഈ പദ്ധതി സ്വന്തം പോക്കെറ്റ്‌ നിറക്കാന്‍ കയ്യിട്ടു വാരാനുള്ള ചക്കര കുടമാണെന്ന് ഇവിടുത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട കള്ളന്മാരെല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു.. അതിനു രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയോ ഉദ്യോഗത്തിന്റെയോ അതിര്‍ വരമ്പുകള്‍ ഇല്ല... ഈ കാര്യത്തില്‍ എല്ലാവര്ക്കും ഒരേ മനസ്സ്... 

സ്വന്തം നാടിന്റെ വികസനത്തിന്‌ മുതല്‍ കൂട്ടാവും എന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് ഇത്രയേറെ പ്രശ്നങ്ങളും പ്രതിസന്ധികളും ഉണ്ടായിട്ടും ഇത് നടത്താന്‍ എന്‍റെ ശ്രമം തുടരും എന്നും പറഞ്ഞു പന്ത്രണ്ടു വര്‍ഷത്തോളമായി നടക്കുന്ന ടി ശ്രീധരനെ പോലെ ആത്മാര്‍ഥതയുള്ള ഏതെങ്കിലും ഉദ്യോഗസ്ഥനോ ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനോ  ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ സ്വപ്നം ഇപ്പൊ പാതി വഴിയില്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ടാവുമായിരുന്നു.. എത്രയും പെട്ടെന്ന് തുടങ്ങിയാല്‍ ഉണ്ടാവുന്ന ലാഭം ഇവിടുത്തെ കള്ളന്മാരുടെ കണക്കിലേ ഇല്ല, കാരണം അവര്‍ക്ക് ജനങ്ങളുടെ പണം എത്ര പോയാലും പ്രശ്നമില്ല, സ്വന്തം കീശയിലെക്കുള്ളത് മുടങ്ങരുത് എന്നാ ഒരൊറ്റ ലക്‌ഷ്യം മാത്രമേ ഉള്ളു.. ഇത്രയൊക്കെ പച്ചക്ക് നമ്മുടെ കണ്മുന്നില്‍ നടന്നിട്ടും ഇവരെ ഇവിടുന്നു അടിച്ചു ഓടിക്കാന്‍,അവരോട് മുഖത്ത് നോക്കി നിങ്ങള്‍ ഈ നാടിന്‍റെ ശാപമാണ് എന്ന് പറയാന്‍ നമുക്ക് കഴിയുന്നില്ലല്ലോ.. ഇലക്ഷന്‍ സമയത്ത് വലിയ വായില്‍ ചിരി കുത്തി നിറച്ചു നമ്മുടെ അടുത്ത് വന്നു വോട്ടും വാങ്ങി പോയി ചില്ല് കൊട്ടാരത്തില്‍ കേറി ഇരുന്നു നമ്മെ കഴുതകളാക്കുന്ന ഈ കൂട്ടരെ നമ്മള്‍ ഇനിയും മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ.. നിങ്ങളോട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ, ഭാരതത്തിന്റെ അഭിമാനം കാക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ഞങ്ങള്‍ ഇലക്ഷനില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാവുന്നത്.. ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ ഇനിയും ഇത് പോലെ തുടരുകയാണെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ മട്ടുപ്പാവില്‍ നിന്നും വലിച്ചിറക്കി അടിച്ചോടിക്കുന്ന ഒരു കാലം വരും...

ഇവിടെ ചില ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരും രാഷ്ട്രീയ കള്ളന്മാരെ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കുന്ന, അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി വാദിക്കുന്ന ആളുകളുടെ ചോദ്യം ഉണ്ട്, എന്ത് കൊണ്ട് ഇതിനു ആഗോള ടെണ്ടര്‍  വിളിച്ചു കൂടാ എന്ന്.. ഇവിടെ ടെണ്ടര്‍ വിളിച്ചു അതിന്റെ നടപടികളുമായി മുന്നോട്ടു പോവുകയാണെങ്കില്‍ പ്രവര്‍ത്തി തുടങ്ങാന്‍ ചുരുങ്ങിയത് 5-6 വര്ഷം എടുക്കും എന്നത് ഇത്രയും കാലത്തെ നിങ്ങളുടെ കളികള്‍ കണ്ട ഏതൊരാള്‍ക്കും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റുന്നതെ ഉള്ളു.. അത് വഴി കമ്മീഷന്‍ കൈക്കലാക്കുക എന്നാ ലക്‌ഷ്യം മാത്രമേ ഉള്ളു എന്നതും ഉറപ്പാണ്, അല്ലെങ്കില്‍ ഓരോ ദിവസം വൈകുന്തോറും നാല്പതു ലക്ഷം രൂപയ്ക്കു മുകളില്‍ നഷ്ടം വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ പദ്ധതിയെ, ഈ പദ്ധതി വിജയകരമായി പൂര്‍ത്തിയാക്കാനുള്ള ആളുകളും യന്ത്ര സാമഗ്രികളും ഉള്ള,ഇത് വരെ ഏറ്റെടുത്ത പദ്ധതികളെല്ലാം തന്നെ നിശ്ചിത സമയത്തിന് മുന്നേ തീര്‍ത്തു ലാഭം നേടിക്കൊടുത്ത ഒരു പൊതുമേഖല സ്ഥാപനത്തെ ഏല്‍പ്പിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ എന്തിനു ഭയപ്പെടുന്നു..?? കാരണം ഒന്നേ ഉള്ളു, അതിന്റെ തലപ്പത്ത്‌ ഉള്ളത് ടി ശ്രീധരന്‍ എന്ന കളങ്കമില്ലാത്ത അഴിമതിക്കെതിരെ സ്വന്തം പ്രവര്‍ത്തികള്‍ കൊണ്ട് മാതൃകയായ വലിയ മനുഷ്യന്‍..!! അതെ, അയാളുടെ കയ്യില്‍ ഈ പദ്ധതി എത്തിയാല്‍ നിങ്ങളുടെ പോക്കറ്റിലേക്കു ഒന്നും വരില്ല എന്ന് നിങ്ങള്‍ ഭയപ്പെടുന്നു..

ടി ശ്രീധരനെ ഞാന്‍ എന്തിനു ഇങ്ങനെ വലിയ ആളായി കാണുന്നു എന്ന് ആര്‍ക്കെങ്കിലും സംശയം ഉണ്ടെങ്കില്‍ എനിക്ക് അവരോടു ഒരു കാര്യമേ പറയാനുള്ളൂ, ഒന്ന് ഡല്‍ഹിയില്‍ പോയി മെട്രോയില്‍ കയറുക.. നിങ്ങളുടെ സംശയങ്ങള്‍ക്കുള്ള മറുപടി നിങ്ങള്ക്ക് തന്നെ ലഭിക്കും.. തിരക്കേറിയ ഡല്‍ഹിയുടെ മാര്‍ക്കറ്റുകളിലൂടെയും മറ്റും ഒരു ബില്‍ഡിംഗ്‌ പോലും ഇതിനു വേണ്ടി പൊളിക്കാതെ നടപ്പില്‍ വരുത്തിയ ഡല്‍ഹി മെട്രോ ഇന്ത്യയില്‍ തന്നെയാണോ എന്ന് നിങ്ങളെ കൊണ്ട് ചിന്തിപ്പിക്കും..അത് വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് പറഞ്ഞാല്‍ മനസ്സിലാക്കി തരാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, അത് നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചവര്‍ക്കു മനസ്സിലാകും... കൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്ന ഏതെങ്കിലും ഡല്‍ഹിക്കാരനോട് ചോദിക്കുക, ടി ശ്രീധരനെ പറ്റി, അവര്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ നിര്‍ത്തുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..അത്രയ്ക്കുണ്ട് അവരുടെ മനസ്സില്‍ ശ്രീധരന് സ്ഥാനം..അവരുടെ യാത്ര ക്ലേശങ്ങള്‍ മാറ്റി കൊടുത്ത അദ്ദേഹത്തോടുള്ള സ്നേഹം അവരുടെ വാക്കുകളില്‍ നമുക്ക് കാണാന്‍ പറ്റും.. അവിടെ ശ്രീധരനെ അറിയാത്ത കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടാവുമോ എന്ന് സംശയമാണ്... ഇത് ജനങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള അഭിപ്രായങ്ങള്‍..ഇനി ഔദ്യോഗികമായ പ്രശംസകള്‍ അറിയണമെങ്കില്‍ പട്ടേല്‍ ചൌക്ക് മെട്രോ സ്റ്റേഷനില്‍ ഒന്ന് ഇറങ്ങി അവിടെ സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുള്ള മ്യുസിയത്തില്‍ ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കുക, ഒരു ഭാഗത്ത്‌ സജ്ജീകരിച്ച ഫോട്ടോകളില്‍ നിങ്ങള്ക്ക് കാണാം ടി ശ്രീധരന്‍ എന്ന മലയാളി അവിടെ ഉണ്ടാക്കിയ പേരും പ്രശസ്തിയും..മലയാളി എന്ന നിലയില്‍ അഭിമാനം തോന്നിപ്പോകും..

                                    മെട്രോ മ്യുസിയം- പട്ടേല്‍ ചൌക്ക് മെട്രോ സ്റ്റേഷന്‍.  

അങ്ങനെ എല്ലാ വിധത്തിലും തന്‍റെ പ്രവര്ത്തികളിലൂടെ നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിന്റെ യശസ്സ് ഉയര്‍ത്തിയ ആ വലിയ മനുഷ്യന്‍ നമ്മുടെ കേരളത്തിലും ഇത് പോലെ ഒന്ന് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു മുന്നോട്ടു വന്നപ്പോള്‍ അതില്‍ നിന്നും പണം കട്ടെടുക്കാന്‍ നെറികെട്ട പ്രവര്‍ത്തികള്‍ കാണിക്കുന്ന ഇവിടുത്തെ രാഷ്ട്രീയ-ഉദ്യോഗസ്ഥ കൊള്ളക്കാരെ, നിങ്ങളുടെ മുഖത്ത് ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങള്‍ കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പുന്ന കാലം വിദൂരത്തല്ല... 

ഫേസ് ബുക്കില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ ഒരു താരതമ്യത്തിന്റെ ചിത്രം ഇതിനോട് ചേര്‍ക്കുന്നു.. അത് ഉണ്ടാക്കിയ ആളോട് കടപ്പാട്.. 

സ്നേഹ പാത്രം...

അവന്‍ അവന്‍റെ സ്നേഹം ഒരു പാത്രത്തില്‍ നിറച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു... പുറം ഭാഗം പരു പരുത്ത ഒരു പാത്രം, കാരണം പാത്രത്തിന്റെ ഭംഗി കണ്ടു മറ്റുള്ളവര്‍ അത് തട്ടിപറിച്ചാലോ എന്ന് അവന്‍ ഭയപ്പെട്ടു...പാത്രത്തിന്റെ ഭംഗി നോക്കാതെ അകത്തു കിടക്കുന്ന സ്നേഹം മനസ്സിലാക്കുന്ന ആള്‍ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ അത് അവന്‍ നിറച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.. അവസാനം ഒരു നാള്‍ അവള്‍ക്കു മുന്നില്‍ അവന്‍ ആ പാത്രം നീട്ടിയപ്പോ പുറത്തെ പരു പരുത്ത രൂപം കണ്ടു അവള്‍ അത് തട്ടിമാറ്റി, അത് നിലത്തു വീണു പൊട്ടി... അവന്‍ ഇത്രയും കാലം സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച സ്നേഹം ആ തറയിലൂടെ ഒഴുകിയത് അവള്‍ കണ്ടുവോ ആവോ...???

ഒരു കള്ള് ഒരു ജാതി ഒരു ഷാപ്പ്‌ മനുഷ്യന്...!!!

അങ്ങനെ കള്ളിനും ജാതി ആയി..!!! എന്തൊക്കെ കാണണം എന്‍റെ ദൈവമേ.. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ബഹുമാനപ്പെട്ട കേരള ഹൈക്കൊടതിയുടെ കള്ള് നിരോധനം സര്‍ക്കാര്‍ അടുത്ത സാമ്പത്തിക വര്‍ഷമെങ്കിലും പരിഗണിക്കണം എന്നാ പരാമര്‍ശം കണ്ടപ്പോ ഞാന്‍ ഒരുപാട് ആഹ്ലാദിച്ചു.. നമ്മുടെ നീതി പീഠം ജനങ്ങളുടെ നന്മക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഇടപെടല്‍ നടത്തിയത് കണ്ടപ്പോ നീതിപീടതോടുള്ള ബഹുമാനം ഇരട്ടിച്ചു... കള്ള് നിരോധിക്കുമ്പോ ജോലി നഷ്ട്ടമാവുന്ന നാലപ്പതിനായിരത്തോളം തൊഴിലാളികളെ മറ്റു തൊഴില്‍ മേഖലകളിലേക്ക് പുനരധിവസിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമവും സര്‍ക്കാര്‍ തന്നെ നടത്തണം എന്നതും കൂടി ചേര്‍ത്ത് വായിക്കുമ്പോ ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ കുടുംബങ്ങളുടെ കണ്ണ് നീരിനു കാരണമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കള്ള് എന്നാ ദുരന്തത്തെ നാട്ടില്‍ നിന്ന് തുടച്ചു നീക്കുക എന്നാ നല്ല ഉദ്ദേശം സര്‍ക്കാര്‍ ഗൌരവമായി എടുക്കുമെന്ന് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു പോയി, കാരണം മദ്യ നിരോധനം തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പത്രികയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയ പാര്ട്ടിയാനല്ലോ കേരളം ഭരിക്കുന്നത്.. 

അടുത്ത ദിവസം ചേര്‍ന്ന ലീഗ് യോഗത്തില്‍ ഹൈക്കൊടതിയുടെ പരാമര്‍ശം ചര്ച്ചയാവുകയും കള്ള് നിരോധനം വേണമെന്ന് സര്‍ക്കാരിനോട് ആവശ്യപ്പെടാനും പ്രബല ഭരണ കക്ഷി എന്നാ നിലക്ക് തീരുമാനമെടുത്തു, ആ തീരുമാനം പത്ര സമ്മേളനം വഴി പുറം ലോകത്തെത്തുകയും  ചെയ്തു.. ഈ പ്രസ്താവന വന്നതോടെ രംഗം മൊത്തം മാറി... കള്ള് നിരോധിക്കണം എന്ന് പറയാന്‍ ലീഗ് ആരാ, അത് ഒരു പ്രത്യേക ജാതിക്കെതിരെയുള്ള ആക്രമണമാണ് എന്നും പറഞ്ഞു, 'മദ്യം വിഷമാണ്, അത് ചെതരുത്, വില്‍ക്കരുത്' എന്ന് പഠിപ്പിച്ച ശ്രീ നാരായണ ഗുരുവിന്റെ നാമത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സംഘടനയുടെ നേതാവ് തന്നെ മുന്നിട്ടിറങ്ങിയത് കണ്ടപ്പോ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയി..ചെത്ത്‌ നിര്‍ത്തിയാല്‍ ഞാന്‍ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ചോദിച്ച ആളോട് ചെത്ത്‌ കത്തി നാലായി പകുത്തു ക്ഷുരക പണി എടുത്തു ജീവിക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞ ഗുരുവിന്റെ പിന്‍ഗാമിയാണ്‌ ഈ പറഞ്ഞത് എന്നതും കൂടി ചേര്‍ത്ത് വായിക്കുമ്പോ ശെരിക്കും സങ്കടകരമായ വാര്‍ത്ത ആയിപ്പോയി അത്.. ലീഗ് പറഞ്ഞത് അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ, ബഹുമാനപ്പെട്ട കേരള ഹൈ ക്കൊടതിയുടെ നിരീക്ഷനമെങ്കിലും കണക്കിലെടുത്ത് കൊണ്ട് കള്ള് നിരോധനം സര്‍ക്കാര്‍ ആലോചിക്കണം എന്ന് ആ സംഘടന പറയുമെന്ന് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു പോയി.. 

എനിക്ക് മനസ്സിലാവാത്ത കാര്യം കള്ള് നിരോധിക്കണം എന്ന് പറയുമ്പോ അതെങ്ങനെ ഒരു ജാതിക്കെതിരെ ഉള്ള ആക്രമണം ആവും..?? തങ്ങളുടെ ജാതിയെ മുഴുവനായും കള്ള് കുടിയന്മാരായും കള്ള് വില്പ്പനക്കാരായും മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ച ആ നേതാവിന് നേരെ ആരും അവിടെ നിന്ന് എതിര്‍ സ്വരം ഉയര്‍ത്തിയില്ല എന്നതും സങ്കടകരം തന്നെ.. 

നിരോധനത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ പ്രധാനമായും പറയുന്ന ഒരു പ്രശ്നം നാല്പ്പതിനായിരത്തോളം പേരുടെ തൊഴില്‍ നഷ്ട്ടപെടും എന്നതാണ്.. കേരളത്തില്‍ ഇന്ന് പതിനാലു ലക്ഷത്തോളം അന്യ സംസ്ഥാന തൊഴിലാളികള്‍ ഉണ്ട് എന്നാണു ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടുള്ളത്, അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ ഇവിടെ ഈ നാല്‍പ്പതിനായിരം ആളുകള്‍ക്ക് നല്ല അന്തസ്സുള്ള പാവങ്ങളുടെ കണ്ണ് നീരില്ലാത്ത ജോലി ചെയ്തു സമ്പാതിച്ചു ജീവിക്കാനുള്ള അവസരം ഉണ്ടാവില്ലേ..?? അത് പോലെ തന്നെ കള്ള് കുടിച്ചു പണവും സ്വബോധവും നശിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ട് കേരളത്തില്‍ എത്ര ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ വീടുകളില്‍ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ഉള്‍പ്പെടെ കഷ്ട്ടത അനുഭവിക്കുന്നു, എത്ര പേര് പട്ടിണി കിടക്കുന്നു എന്നത് ഒരു നേരമെങ്കിലും ഈ ആളുകള്‍ ആലോചിച്ചോ..? എത്ര കള്ള് ചെത്ത്‌ തൊഴിലാളികള്‍ ചെത്ത്‌ കൊണ്ട് ജീവിതം പച്ച(ലീഗിന്‍റെ പച്ച ല്ല ട്ടോ..!!) പിടിപ്പിച്ചു..? അതെ സമയം അബ്കാരി മുതലാളിമാരു അവരെ മുതലെടുത്ത്‌, പാവങ്ങളെ കൊണ്ട് കള്ള് കുടിപ്പിച്ചു കോടിപതികളായി..   ഇല്ല, അവര്‍ക്ക് കഷ്ട്ടത അനുഭവിക്കുന്ന ആളുകളോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത അല്ല ലക്‌ഷ്യം മറിച്ചു കള്ള് വ്യവസായത്തിലൂടെ നേടുന്ന കോടികളാണ് എന്നത് ഈ ഒരു മലക്കം മറിച്ചിലില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റും..

രോഗി ഇച്ചിച്ചതും ഡോക്ടര്‍ കല്‍പ്പിച്ചതും പാല് എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ ഹൈക്കോടതിയുടെ പരാമര്‍ശം വന്ന ഉടനെ ലീഗിന്റെ പ്രസ്താവന കൂടി വന്നത് പുറമേ കാണുന്നത് പോലെ അതിന്റെ അകത്തും ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് സ്ഥിരമായി വിളിപ്പേര് കിട്ടാറുള്ള ചില ആളുകള്‍ക്ക് ഉപകാരമായി.. നെയ്യപ്പം തിന്നാല്‍ രണ്ടുണ്ട് കാര്യം എന്ന് പറയുന്നത്  പോലെ ഇതിപ്പോ ലീഗിനെ അടിക്കാനും തീവ്രവാദിയും ആക്കാന്‍ കിട്ടിയ അവസരവും ആയി അതോടൊപ്പം സ്വന്തം വ്യവസായത്തെ രക്ഷിചെടുക്കുകയും ചെയ്യാം.. 

മുകളില്‍ പറഞ്ഞ ആളുടെ പ്രസ്താവനക്ക് കൃത്യമായ ദുരുധ്യേശങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നത് കൊണ്ട് ആ പ്രസ്താവന കണക്കിലെടുക്കേണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചു നില്‍ക്കുംബോയാണ് മന്ത്രി സഭയില്‍ നിന്ന് തന്നെ ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ ഭാഷയില്‍ ഇതിനെ എതിര്‍ത്ത് കൊണ്ട് പ്രസ്താവന വന്നത്.. ഞാന്‍ കേരളത്തിലെ ഒരു മന്ത്രി ആണ് എന്നാ കാര്യമൊക്കെ മറന്നു അവര്‍ ലീഗിനെ മാത്രമല്ല ഹൈക്കോടതിയെ പോലും പരാമര്‍ശിച്ചു കളഞ്ഞു, ജനങ്ങള്‍ എന്ത് കുടിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് ഹൈക്കോടതി അല്ല എന്നാ പ്രസ്താവന എന്ത് സാഹചര്യത്തില്‍ നിന്നാണ് ഒരു ജനപ്രധിനിതിയില്‍ നിന്ന് വന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണമെങ്കില്‍ ചിലപ്പോ ഈ വ്യവസായത്തില്‍ നിന്നും സ്വന്തം പോക്കെട്ടിലേക്ക് വരുന്ന ചുളയുടെ എണ്ണം കൂടി കണക്കിലെടുക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം.. ഹേ മന്ത്രീ, താങ്കള്‍ ഈ പ്രസ്താവിച്ചത് പോലെ കേരളത്തിലെ ഓരോ ജനങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ ഓരോ നയങ്ങള്‍ ചോദ്യം ചെയ്‌താല്‍ താങ്കള്‍ അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി നില കൊള്ളുമോ..?? കുറച്ചു മുന്നേ നിരോധിച്ച പാന്‍ മസാലയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ എന്ത് ചവക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് സര്‍ക്കാര്‍ അല്ല എന്ന് ഒരു കൂട്ടര്‍ പറഞ്ഞാല്‍ നിങ്ങള്‍ ആ നിരോധനം ഒഴിവാക്കുമോ..?